لابد تبريک گفتن ولنتاين براي ما موضوعيتي ندارد . پس مني که چند سال پيش يادداشت هايي مخصوص اين روز مي نوشتم و به ديد خوانندگان مي گذاشتم ، اين بار بايد سکوت کنم .

به آن يادداشت آخر کسي جوابي نداده است . يعني هيچ کس نمي داند که مي خواهد چه کار کند ؟ نااميد شدم .

• « هيچ يک از آن ها بر نمي گردد » را خواندم . رماني از آلبا د سس پدس .

• شماره 36 « شهروند» پرونده ويژه اي دارد در مورد انقلاب . مصاحبه با عبداله نوري از خواندني هاي اين پرونده طولاني است . مصاحبه هايي هم با بيطرف – وزير نيرو دولت خاتمي – و بهزاد نبوي شده است که خواندنش را از دست ندهيد . جز اين ها ، پرونده هايي هم در مورد ورزشکاران و هنرمنداني که وارد دنياي سياست شده اند ، کار شده است .

• داغ ترين مطلب شماره 37 « شهروند » ، مصاحبه با سيد حسن خميني است که در آن نوه ي امام آسيب هاي انقلاب و حکومت ديني را بر مي شمرد . مصاحبه اي که باعث شد تا سايت نوسازي به انتشار مطالبي در مورد ايشان بپردازد . اين سايت قرار بوده که فيلتر شود اما من ديشب آن را بدمن فيلتر شکن باز کردم . با اين همه آزادي بيان ، حال مي کنيد ؟ يادداشت هايي از دوستان احمد بورقاني در غم رفتنش چاپ شده است که مظلوميتش را نشان مي دهد و خواندني است .

دنبال تيتري مي گردم تا آن را عنوان اين پست قرار دهم و پيدا نمي کنم . از اين همه سردرگمي و پيدا نکردن ، راه گريزي هست ؟

 نوشته شده توسط مصطفي حکيمي در جمعه 26/11/1386 و ساعت 11:41 صبح | نظرات ديگران()

اين روزها هم عجب روزهايي است . دو شب پيش با تعدادي از دوستان راجع به انتخابات صحبت مي کردم . آن ها مي گفتند که با اين همه رد صلاحيت ديگر نبايد در انتخابات شرکت کرد و من برخلاف آن ها مي گفتم که اصلاح طلبان نبايد اشتباه مجلس هفتم را تکرار کنند . مي گفتم که يک اقليت قوي هم مسلما تاثيرگذار است و آن دوستان هم مي گفتند : بله ، اگر قوي باشد که نيست .

گذشت تا ديشب که خبر انصراف محمد رضا عارف را در کامنت هاي سايت مهاجراني خواندم . سريع به بهارستان هشتم سر زدم و ديدم که عارف هم از انتخابات کنار کشيده است . اينجا بود که ديگر من هم مطمئن شدم که حتا ديگر اقليتي هم وجود نخواهد داشت که بخواهد قوي باشد يا ضعيف . ديدم که انگار مرا هم چاره اي نيست ، جز همراهي دوستانم .

در کنار لوگوي سايت اصلاح طلبان براي مجلس هشتم ، شعري نوشته شده است که آن را محسن نامجو خوانده است . « همراه شو عزيز ، کاين درد مشترک هرگز جدا جدا درمان نمي شود » . در يکي از کامنت هاي خبر کناره گيري عارف ، عزيزي نوشته است :« اين بار بايد از قول دکتر عارف خواند ، « همراه شو عزيز ، کاين درد مشترک هرگز جدا جدا درمان نمي شود » . » .

دوست دارم راجع به اين موضوع در «تخته سياه» بيشتر صحبت کنم . پيشنهاد مي کنم که دوستاني که به وبلاگ سر مي زنند با نوشتن کامنت و يا پستي در وبلاگ خود به داغ تر شدن اين تنور کمک کنند . منتظر هستم !!

مي دانيد که احمد بورقاني هم به ديدار دوست شتافته است . مهاجراني يادداشت زيبايي درباره معاون مطبوعاتي خود نوشته است . يادداشت سيد ابراهيم نبوي هم در سايت جديدش خواندني است که البته در کنار مطالب طنزش ، قرار گرفته است . روحش شاد .

 نوشته شده توسط مصطفي حکيمي در جمعه 19/11/1386 و ساعت 1:3 عصر | نظرات ديگران()

ديده ايد که « تخته سياه » هم يک ساله شده است ؟ من هم نبودم تا تولدي برايش بگيرم . اين است که از « تو» هم انتظاري نيست !! دير است اما « تو» که نمي گويي ، خود مي گويم : يکسالگي ات مبارک !!

کمي از خوانده هايم مي نويسم تا بلکه مهلتي پيدا کنم و حرفي ديگر بزنم . اگر بشود ، خوب است . خيلي هم خوب است ...

• 6 شماره از « شهروند» را خوانده ام . نوشتن از همه آن ها زياد است و حتما در حوصله شما نمي گنجد . کوتاه مي نويسم از مهم ترين مطالبش :


• شماره 30 : مطلب زياد است . اما سرمقاله قوچاني عالي لست . پرونده اي براي علي حاتمي دارد و پرونده اي ديگر به نام « قصه احمد و محمود ».


• شماره 31 : خواندني است و مهم ترين مطالبش پرونده اي راجع به مهدي بازرگان و نيز سياست ورزي برخي از مداحان است . از ابراهيم گلستان نيز يادداشتي اختصاصي چاپ شده است .


• شماره 32 : پرونده هايي راجع به مرگ بي نظير بوتو ، رحم اجاره اي و بررسي توسعه ايراني به سبک امير کبير . مصاحبه اي بسيار طولاني با ابراهيم گلستان ضميمه اين شماره است .


• شماره 33 : سرمقاله خواندني قوچاني ، پرونده ي جامعي براي انتخابات امريکا ، تختي و پرونده اي خواندني مربوط به محسن صفايي فراهاني .


• شماره 34 : مقاله خواندني عباس عبدي ، مصاحبه با سيد حسين نصر .


• شماره 35 : مصاحبه هايي خواندني با محسن رفيقدوست و شيرين عبادي


• شماره هاي 9 و 10 « آيين» را هم خوانده ام . در شماره 9 آثار سعيد حجاريان ، حميد رضا جلايي پور ، ابراهيم يزدي ، مصطفي ملکيان و فريدون عموزاده خليلي بسيار خواندني است . اما شماره 10 را اصلا نپسنديدم . تنها متن سخنراني مجتهد شبستري در مورد دعا که امسال در حسينيه ارشاد و در شب قدر بيان کرده بود . خواندن نوشته ي استاد پس از آن شنيدن خواب و بيدار حتما نياز بود .


• اما رمان . « سال بلوا » را خواندم از عباس معروفي . عالي بود . از دستش ندهيد .


• « چرکنويس » اثر بهمن فرزانه را هم خوانده ام .

 نوشته شده توسط مصطفي حکيمي در پنجشنبه 11/11/1386 و ساعت 7:34 عصر | نظرات ديگران()